ตอนที่ 3 ความร่วมมือ


   กงเล็บที่แหลมคม และหน้าตาที่โหดสุดๆของเรดบอสมนุษย์หมาป่า กำลังพุ่งตรงมาที่วิล ด้วยความตกใจทำให้วิลทำอะไรไม่ถูก

   "วิล!!!" เรนซ์ตะโกนเรียกชื่อวิลแบบสุดเสียง พร้อมพุ่งมาแบบสุดตัว และขว้าตัววิลจนหลบกงเล็บของเรดบอสมาได้ แต่ถึงจะหลบกงเล็บมาได้ แต่เรนซ์ก็โดนแรงกระแทกจากไหล่ของเรดบอส ทำให้กระเด็นออกไปไกล แรงกระแทกทำให้เรนซ์ และวิลผละออกจากกัน

   "โอ้ย โอ้ย โอ้ย เจ็บเป็นบ้า" เสียงเรนซ์ร้องด้วยความเจ็บปวด

   ถึงแม้ความเจ็บภายในเกมจะถูกดรอปลงมาแล้วก็ตาม แต่สำหรับคนที่ไม่เคยผ่านความเจ็บแบบของจริงมาก่อนอย่างเรนซ์ ก็ทำให้ความรู้สึกว่านี่คือความเจ็บปวดที่รุนแรง

   "วิล วิลล่ะ" เมื่อตั้งสติได้ เรนซ์ก็มองหาวิล ซึ่งวิลก็นอนหมดสติอยู่ใกล้ๆกับเรนซ์นั่นเอง

   "วิล!!" เรนซ์คว้าตัววิลขึ้นมา ด้วยใบหน้าที่ตกใจ วิลค่อยๆลืมตาขึ้นมา แต่ก็ต้องตกใจเมื่อรู้ว่าตนกำลังอยู่ในอ้อมกอดของเรนซ์ ทันใดนั้นเรดบอสก็ตรงมาที่ทั้งคู่อีกครั้ง

   "แย่แล้ว คราวนี้หลบไม่พ้นแน่" ด้วยอาการบาดเจ็บ และการที่เรนซ์อยู่ในท่านั่งประคองวิลอยู่ ไม่มีทางเลยที่จะหลบการโจมตีครั้งนี้พ้น

   "ฉึก!!" เสียงธนูปักไปที่ต้นแขนของเรดบอส

   "เจ้าหนู!! หนีออกมาเร็ว" นักผจญภัยสายธนูคนหนึ่งที่หนีออกมาอยู่รอบนอกตะโกนบอก

   เรนซ์ไม่รอช้า คว้ามือวิลวิ่งออกมา แต่เรดบอสก็ตามมาทันทีเช่นกัน ด้วยความเร็วของเรดบอส ไม่มีทางที่ทั้งคู่จะหนีพ้น

   "ฉึก!! ฉึก!! ฉึก!!" ลูกธนู 3 ดอกปักเข้าที่กลางหลังของเรดบอส

   "ซูมมม.." ลูกไฟขนาดเล็ก ลุกขึ้นที่หัวไหล่ของเรดบอส

   เหล่านักผจญภัยที่ก่อนหน้านี้วิ่งหนีออกไป พอตั้งหลักได้ก็เริ่มกลับมากัน นี่เป็นเพราะว่า ถ้าหากต้องมาตายก่อนบอสที่นี่ จะต้องไปฟื้นที่โบสถ์ในเมือง ทำให้กลับมากำจัดเรดบอสไม่ทัน เหล่านักผจญภัยจึงต้องเล่นแบบรักษาชีวิตไว้ให้ดีที่สุด

   "เจ้าหนู ตอนนี้แหละวิ่งเลย" นักธนูคนเดิมตะโกนบอกให้พวกเรนซ์หนี

   รอบนี้พวกของเรนซ์สามารถหนีออกมาได้ ส่วนเหล่านักผจญภัยเริ่มบุกโจมตีเรดบอส และยังมีเหล่านักผจญภัยที่ตามมาสมทบทีหลังอีกจำนวนหนึ่ง

   นักเวทย์ ใช้เวทย์สายไฟ สายน้ำ

   นักธนู โจมตีด้วยธนูจากระยะใกล

   นักดาบสายโจมตี และสายแทงค์ เข้าโจมตีแบบประชิด

   นักบวชคอยซัพพอร์ตฟื้นฟู HP

   ดูเหมือนเหล่านักผจญภัยเริ่มเป็นต่อ เรดบอสไม่สามารถโต้ตอบอะไรได้เลย

   "เราไปช่วยพวกเค้ากันเถอะ" ทางด้านเรนซ์ และวิลหลังจากที่ใช้ยาฟื้นฟู HP ร่างกายก็กลับมาสู่สภาพปกติ

   "แต่พวกเรายังเลเวลต่ำอยู่เลย แถมยังไม่ได้เปลี่ยนอาชีพด้วย จะสู้ไหวหรอ" วิลทักท้วงด้วยความกังวล

   "ไม่เป็นไรหรอก ตอนนี้ฝ่ายนักผจญภัยกำลังได้เปรียบอยู่นะ" เรนซ์พูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น อารมณ์แบบว่าอยากไปร่วมสู้

   จังหวะที่ทั้งสองคนกำลังตัดสินใจ ทางด้านเรดบอสก็เริ่มมีอาการแปลกๆ ร่างกายเริ่มเป็นสีแดงออกชมพู ดวงตาแดงกล่ำ เงยหน้าร้องคำรามเสียงดังมากๆ จนเหล่านักผจญภัยต้องเอามือปิดหู

   เรดบอสหันไปทางนักผจญภัยส่วนใหญ่ แล้วใช้เวทย์ลมขนาดใหญ่ออกมาทางปาก

   "อ๊ากกก..." พริบตาเดียวเหล่านักผจญภัยหายไปกว่าครึ่ง ส่วนคนที่แข็งแกร่งก็บาดเจ็บสาหัสจนขยับตัวไม่ได้

   "ไม่ยอมหรอกน่า" เรนซ์พุ่งเข้าไปโจมตีเรดบอสทันที หลังจากที่ได้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

   "เรนซ์" วิลวิ่งตามเรนซ์เข้าไป

   "ฉั้ว!!" เรนซ์ใช้มีดฟันลงไปที่แขนของเรดบอส แต่ทำความบาดเจ็บแก่เรดบอสได้แค่มีดบาด

   "ฉั้ว!!" วิลฟันไปที่แขนของเรดบอสอีกข้างหนึ่ง แต่ทำความบาดเจ็บให้แก่เรดบอสได้ไม่ต่างกันเลย

   "วิล มาทางนี้" เรนซ์เรียกวิลให้มาอยู่รวมกัน

   "ซูมมม.." "แกรปปป.." เหล่านักเวทย์ใช้เวทย์ไฟ และน้ำแข็ง โจมตีเรดบอส แต่ไม่สามารถทำอะไรเรดบอสได้เลย

   "โฮกกก.." เรดบอสใช้เวทย์ลม พ่นไปทางเหล่านักเวทย์ ทำให้เหล่านักเวทย์ล้มตาย และบาดเจ็บกระเด็นไปคนละทิศละทาง

   "ไอบ้าเอ้ย!!!" เรนซ์พุ่งตรงไปที่เรดบอส แต่เรดบอสหันมา กางกงเล็บพร้อมทีจะตะปบไปที่เรนซ์

   "เสร็จกัน" เรนซ์อุทานออกมา

   "แคร็ง!! ครืดดดด..." เสียงกงเล็บตะปบโดนโล่ห์ของนักดาบสายแทงค์

   "เดี๋ยวชั้นจะเป็นแทงค์ให้เอง ไอ้หนูลุยเลย" นักดาบสายแทงค์ยกโล่ห์อันใหญ่เท่าตัวคนมาตั้งไว้ด้านหน้า

   "ครับ" เรนซ์ตอบรับทันควัน

   เรนซ์ และวิลเข้าไปโจมตีสลับกับนักดาบสายแทงค์ที่คอยป้องกันให้

   การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป การโจมตีของเรนซ์ และวิล แทบจะไม่มีทำให้ HP ของเรดบอสลดลงได้เลย

   "ขืนยังเป็นแบบนี้ต่อไปมีหวังได้หมดแรงกันก่อนที่เรดบอสจะตายแน่ๆ" นักดาบสายแทงค์บ่นกับตัวเอง

   "นี่ไอ้หนู เลเวลเท่าไหร่" นักดาบสายแทงค์หันไปตะโกนถามเรนซ์

   "อะ อะไรนะครับ" เรนซ์โดนถามแบบไม่ทันตั้งตัว เลยจับใจความไม่ได้

   "พวกนายน่ะ เลเวลเท่าไหร่" นักดาบสายแทงค์ตะโกนถามอีกรอบ

   "เอ่ออ.. เลเวล 5 ไม่สิ เลเวล 6 แล้วครับ" เรนซ์ได้เพิ่มมาอีก 1 เลเวล หลังจากที่ชนะบอสในดันเจี้ยนแห่งการทดสอบ

   นักดาบสายแทงค์เข้าเมนู เลือกไอเทมชนิดหนึ่งขึ้นมา แล้วโยนให้เรนซ์ นั่นคือดาบระดับเลเวล 6 นั่นเอง

   "นายใช้ดาบนี่ดู มันทำให้นายแข็งแกร่งขึ้น" พูดเสร็จ นักดาบสายแทงค์ก็หยิบมีดสั้นเล่มหนึ่งโยนให้วิล

   "ส่วนเธอใช้มีดนี่" นักดาบสายแทงค์พนักหน้าให้วิล

   "ครับ/ค่ะ" เรนซ์ และวิลตอบออกมาพร้อมกัน

   "ฉับ!!" ดาบใหม่ของเรนซ์ฟันลงไปที่เรดบอส รอยฟันลึกลงไปมากว่ามีดเล่มเดิมถึง 5 เท่า

   "มันได้ผล ลด HP ของเรดบอสได้เยอะเลย" เรนซ์ตะโกนด้วยความดีใจ

   เรดบอสเติ่มโกรธ หันหน้ามาทางเรนซ์แล้วพ่นลมออกจากปาก แต่นักดาบสายแทงค์ก็เอาโล่ห์ขนาดใหญ่ของเค้ามากันไว้ได้

   วิลฉวยโอกาสนี้กระโดดใช้มีดเล่มใหม่แทงไปที่หลังของเรดบอส

   เรดบอสออกอาการอย่างชัดเจน ตอนนี้เริ่มเชื่องช้าลง รู้สึกได้ถึงกำลังที่ลดน้อยลงไป

   ทั้งสามรุกเข้าโจมตีเรดบอสอย่างหนักหน่วง ด้วยการฟันแล้วถอย ฟันแล้วหลบไปเรื่อยๆ จน HP ของเรดบอสลดลงไปเรื่อย จนใกล้จะหมด ทันใดนั้นเอง เรดบอสก็ได้ออกแรงฮึดครั้งสุดท้าย เหวี่ยงแขนไปรอบตัว ทำให้ทั้ง 3 คนโดนเข้าอย่างจัง กระเด็นไปคนละทิศละทาง

   เรดบอสที่อยู่ในช่วงฮึดครั้งสุดท้ายยกมือกางกงเล็บแล้วตะปบลงไปที่เรนซ์

   "แย่แล้ว หลบไม่ได้แน่" เรนส์ตกใจยกมือขึ้นมาจะกัน แต่ทันใดนั้น

   "ซูมมม..." เปลวไฟขนาดใหญ่ ลุกไหม้ตัวเรดบอส

   "จังหวะนี้แหละ จัดการมันเลย" เสียงผู้หญิงปริศนาดังขึ้นมา

   เรนซ์คว้าดาบแล้วแทงไปที่หน้าอกของเรดบอส เรดบอสร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แล้วร่างของเรดบอสก็ค่อยๆสลายไป

   เรนซ์ล้มลงก้นจ้ำเบ้า "นี่เราชนะแล้วใช่มั้ย" แล้วก็มองไปทางหญิงสาวปริศนา ที่ยืนอยู่โดยมีปาร์ตี้อีก 5 คนอยู่ข้างๆทั้งซ้าย และขวา

   "คุณจาร์ม!!" เรนซ์เรียกชื่อของหญิงสาวปริศนาคนนั้น



จบตอนที่ 3





นิยายแนะนำ



   📚 อิล ผจญภัยต่างโลก
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า


   📚 ผมไม่ได้ชอบผู้ชายจริงๆนะ
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า


   📚 ภาระกิจรัก กับไวรัสล้างโลก
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า


   📚 สาวมหาลัยกับนายหมูปิ้ง
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า