ตอนที่ 3 น้อง


   "หูวววว.." สายตาของทั้ง 3 สาวเป็นประกายจนแสบตา

   "เตรียมตัวแสบท้องกันได้เลย" ผมแกล้งพูดแหย่

   "ไม่เป็นไรพวกหนูกินข้าวผัดรองท้องกันมาแล้ว" ยัยเฟรชตอบทันควัน เตรียมตัวกันมาดีจริงๆพวกนี้

   "ไปกินที่ไหนกันมาล่ะ" จะว่าไปเมื่อเย็นแม่ก็ทำข้าวผัดให้กิน

   "เปย์เป็นคนทำค่ะ บอกให้กินรองท้องกันก่อน" น้องมิลค์พูดอยู่ใกล้ๆ ผมนี่อดมองหน้าอกน้องมิลค์ไม่ได้จริงๆ

   "อ้อ งั้นหรอ ไม่เรียกกันบ้างเลย" พูดไปงั้นแหละ เราก็กินข้าวผัดฝีมือแม่มาเหมือนกัน

   "ก็เปย์ยกไปให้คุณป้าแล้วไงเมื่อเย็น ไม่ได้กินหรอ" ยัยเฟรชสวนกลับมา ข้าวผัดนั่น.. แม่นะแม่ ไม่บอกกันเลย

   "ได้กินอยู่ ฝีมือน้องเปย์เองหรอ อร่อยดีนะ" น้องเปย์ยิ้มหน้าบานเชียว

   "พี่เรียกเปย์เฉยๆก็ได้ ไม่ต้องมีคำว่าน้องหรอก" น้องเปย์แย้งมา เรานี่ติดเรียกสาวๆอายุน้อยกว่าว่าน้องตลอดเลยนี่หว่า

   "มันติดนะ ติดมาตั้งแต่เด็ก ก่อนย้ายมาที่นี่เคยเรียกน้องข้างบ้านว่าน้องตลอด" พูดไปแล้วก็คิดถึงแฮะ

   "เห เห น้องคนนั้นชื่ออารายย.." ยัยเฟรชจะซักไซ้ทำไมเนี่ยะ

   "ชื่อน้องเปตอง ไม่ได้เจอนานแล้ว โตเป็นสาวแล้วมั้งป่านนี้" แล้วผมจะเล่าทำไม

   "โฮ่!!" เสียงออกมาจากยัยเฟรช กับน้องมิลค์พร้อมกันเลย แล้วน้องเปย์ก็ยิ้มหน้าบานเลย มันอะไรกันฟะ

   "หมูสุกแล้ว ได้เวลาอร่อยแล้ว" ต้องแกล้งเปลี่ยนเรื่อง ไม่งั้นได้โดนแซวแน่ๆ

   ผมหั่นหมูเสร็จก็ใส่จานให้น้องมิลด์ยกไปที่โต๊ะ

   "อาร่อยย.." นี่พวกเธอเป็นโชเล่หรือไง

   "น้องกัสเดี๋ยวรอชิ้นใหม่นะ ชิ้นนั้นมันเผ็ด" เห็นน้องกัสมองพี่ๆเค้ากิน คงอยากกินแล้วล่ะสิ

   "ค่ะ" น้องกัสตอบสั้นๆแบบคนไม่ค่อยพูด

   "พี่ค่ะ" น้องกัสถามต่อเลย สงสัยอยากกินจริงๆ

   "รอแป๊บนึงนะ เสร็จแล้ว กำลังหั่นให้อยู่" สุกพอดีเลย รอแป๊บนะคุณน้อง

   "ไม่ใช่เรื่องนั่น" เอ๋.. ทำไมเสียงอ้อนๆจังวันนี้

   "แล้วเรื่องอะไรล่ะ" ผมถามกลับไป

   "น้องเปตอง กับน้องกัส พี่รักใครมากกว่ากั.."

   "พรวด" น้องกัสยังไม่ทันพูดจบ น้องเปย์ก็สำลักออกมา เพื่อนๆช่วยกันหาน้ำให้ดื่ม หาผ้ามาให้เช็ด น้ำหู น้ำตาไหลเลย น่าสงสารมาก

   "ก็ต้องรักน้องกัสมากกว่าอยู่แล้วสิ" ผมยิ้มตอบน้องกัสไป

   สาวๆทั้ง 3 หันมาทำหน้างอนๆ นี่ตรูทำอะไรผิด แล้วที่น้องเปย์สำลักมันความผิดตรูซะที่ไหน

   "น้องสาวพี่ พี่ก็ต้องรักมากกว่าใครอยู่แล้ว" สาวๆทั้ง 3 มองมาที่น้องกัสแล้วยิ้มแบบมีความสุข นี่พวกเธออารมณ์ไหนกันเนี่ยะ

   "ไม่รักน้องสาวคนนี้ แล้วจะให้ไปรักหมาที่ไหน นี่แหนะ นี่แหนะ" ผมอุ้มน้องสาวขึ้นมาฟัดด้วยความมั่นเขี้ยว

   สาวทั้ง 3 เปลี่ยนเป็นหน้างอนอีกแล้ว ตรูแค่พูดประโยคที่คนแก่ๆเค้าพูดกัน นี่ตรูผิดอารายย..

   สี่ทุ่มกว่าๆ คืนนี้ก็จบไปได้ด้วยดี น้องกัสไปนอนตั้งแต่ 2 ทุ่ม หลังน้องกัสกลับไป ยัยเฟรชก็ไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นออกมา ตอนนี้ก็เมาหลับไปแล้ว น้องเปย์ดื่มไปนิดหน่อย ก็อาการออกนิดๆ ส่วนน้องมิลค์ไม่ได้ดื่ม

   "พี่เก็ตจะกลับแล้วหรอค่ะ" น้องเปย์เดินมาทักด้วยน้ำเสียงคนเมานิดๆ

   "อื้อ น้องเปย์ไปนอนได้แล้วมั้ง พรุ่งนี้มีเรียนเช้าไม่ใช่หรอ" ผมไล่ให้ไปนอนเพราะดูสภาพไม่ไหวแล้ว

   "เปย์" น้องเปย์พูดชื่อตัวเองทำไม

   "เรียกเปย์เฉยๆ ไม่ต้องเรียกน้องเปย์" น้องเปย์พูดน้ำเสียงแกรมบังคับ

   "อื้อ น้องเปย์" ตบไปซะ 1 มุก

   "เปย์!! ก็บอกว่าเปย์ไง" ว่าแล้วต้องมา แต่ไม่ต้องยื่นหน้ามาก็ได้นะ

   "จ้า เปย์ก็เปย์" ผมยิ้มตอบไป

   เธอยิ้มแล้วกลับไปปิดประตูบ้าน

   "วันนี้ขอบคุณนะค่ะ พรุ่งนี้เจอกัน" เธอโบกมือบายแล้วก็ปิดประตูไป

   เช้าวันต่อมา ผมออกมาขายหมูปิ้งตามปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือผมทำในส่วนหม่าล่าเพิ่มขึ้น ในอัตตราส่วน หม่าล่า 70 ต่อหมูปิ้งธรรมดา 30

   วันนี้ลูกค้าแน่นแต่เช้าเลย ทั้งลูกค้าเก่าที่มากินเมื่อวาน ลูกค้าที่มาไม่ทัน และลูกค้าใหม่

   "พี่มีคอหมูมั้ยค่ะ" ลูกค้าคนหนึ่งถามขึ้นมา

   "หืออ.." ผมทำเสียงสงสัย ก็สงสัยจริงนิ นี่ร้านหมูปิ้งนะ

   "เมื่อคืนเห็นจากในไอจีน่ะค่ะ" น้องพร้อมเปย์อีกล่ะสิ

   "ไม่มีครับน้อง พี่ขายหมูปิ้งอย่างเดียว" ผมตัดบทไปก่อนเดี๋ยวจะวุ่นวายไปกว่านี้

   "รูปที่พร้อมเปย์อัพเมื่อคืนไม่ใช่จากร้านพี่หรอกหรอ" น้องเค้ายังสงสัยไม่เลิกเลยแฮะ

   ซวยแล้วสิเรา เราก็ไม่อยากโกหกด้วย แล้วจะตอบว่ายังไงดี

   "นั่นเปย์สั่งทำพิเศษค่ะ" น้องเปย์มายังไงเนี่ยะ อยู่ๆก็เข้ามาข้างหลัง

   "โหวว.. พี่ หนูสั่งทำบ้างได้มั้ย" เอาล่ะสิ ซวยแล้วตรู

   "พี่ไม่ได้รับทำแล้วครับ" ผมรีบตัดบทอีกเช่นเคย

   "เสียดายจัง" ยังมาทำเสียงอ้อนอีก

   "เดี๋ยวพี่เค้าอยากทำ พี่เค้าก็ทำเองแหละ" น้องเปย์พูดแล้วก็หันมายิ้มให้ นี่คืออาราย น้องเปย์มีแผนอะไรอี๊ก

   "วันนี้หนูช่วยเองพี่ คุณลูกค้าจะรับกี่ไม้ค่ะ" อะไรของเธอ พูดเองเออเอง แล้วทำเลย ไม่ปรึกษาตรูซักคำ

   "หมดแล้วนะครับ" 8 โมงกว่าๆ ผมตะโกนบอกลูกค้า ทำหน้าเสียดายเป็นแถวๆ นี่ผมต้องทำเพิ่มอีกหรือนี่

   ถึงมันจะเหนื่อยเพิ่มขึ้น แต่คิดในแง่ดี เราก็ได้กำไรเพิ่มขึ้นเช่นกัน สู้ๆเว้ยไอ้เก็ต

   "พี่ค่ะ" น้องเปย์ทักขึ้นมา

   "นี่แบ่งส่วนของเปย์ไว้รึเปล่า" น้องเปย์พูดหน้าเศร้าๆ เหมือนรู้ชะตากรรม

   "ไม่อะ ไม่ทันได้คิดเลย โทษที" ก็มัวแต่ขายไม่ทันได้คิดอะไรนี่หว่า

   "อดอีกแล้วเปย์เอ้ย" บ่นตัวเองก็เป็นเนอะน้องเป

   "น้องเปย์ ขอบใจนะที่มาช่วย" ผมพูดขอบใจไปก่อนเดี๋ยวค่อยปลอบ

   "น้องเปย์อีกแล้ว เปย์ไม่ใช่เด็กแล้วนะ" หน้างอยอีกแล้ว ซวยละตรู

   "จ้า เปย์" ก็ไม่รู้จะพูดอะไร พูดได้แค่นี้

   "ขายหมดแล้ว เปย์ไปดีกว่า" เธอยิ้มแล้วแล้วก็เดินจากไป นี่เธอเปลี่ยนอารมณ์ไวไปมั้ย

   "ขายดีจังนะ" เสียงแม่ค้าขายน้ำร้านข้างๆ พูดไปยิ้มไป ใช่สิ หม่าล่าขายดี น้ำก็ขายดีไปด้วย

   ผมยิ้มให้ไม่ได้ตอบอะไร แล้วก็เก็บของต่อ ซักพักเฟรชกับมิลค์ก็เดินมา

   "หมดแล้วหรอพี่" เสียงเฟรชมาแต่ไกลเลย

   "หมดแล้ว อยากกินหรอ" ผมทักตอบไป

   "หนูไม่ได้ชอบหม่าล่าแบบเปหรอกนะ" ยัยเฟรชตอบแบบไร้อารมณ์มาก

   "แล้วเปย์ล่ะค่ะพี่" น้องมิลค์ถามเสียงเล็กๆ นิ่มๆเหมือนเคย เดี๋ยวนะทำไมถึงรู้ว่าเปย์ต้องมาที่นี่

   "เข้ามอไปแล้วล่ะ เมื่อกี้ก็มาช่วยขายอยู่" ผมตอบไป ตาก็จ้อง...ไป

   "เมื่อเช้าเห็นบอกว่าอยากกินหมูปิ้งหม่าล่า แล้วก็รีบออกมา สงสัยได้กินไปเยอะล่ะสิ" เจอประโยคนี้ไป ผมนี่สะดุ้งเลย

   "คงงั้นมั้ง" ไปถามกันเอาเองล่ะกัน

   "พวกหนูไปล่ะนะ" "ไปนะคะพี่" แล้วทั้งคู่ก็เดินไป

   เปย์รีบมากินแต่เช้าเลยหรอ แต่ก็อุตส่าห์มาช่วยขายก่อน รู้สึกไม่ดีเลยแฮะ

   ผมเก็บของเสร็จก็กลับมาบ้าน เสียงแม่ตะโกนออกมา

   "เก็ตกลับมาแล้วหรอลูก ลูกลืมกล่องหมูไปกล่องนึงแน่ะ" ผมรับเดินไปดูที่ตู้เย็น

   จริงด้วยเหลือหมูกล่องนึง เมื่อคืนแบ่งสัดส่วนหมูธรรมดา กับหมูหม่าล่าใหม่ เลยมีกล่องเล็กเพิ่มมาอีกใบ ลืมไปเลย

   ผมยิ้มในใจ และก็เก็บของเข้าบ้านแล้วขึ้นไปอาบน้ำนอน

   ตกเย็นผมไปรับน้องกัสที่โรงเรียน เห็นประตูบ้านเปย์เปิดอยู่ คงกลับกันมาแล้ว ผมเลยปิ้งหมูหม่าล่าแล้วเดินเอาไปให้ ผมมองเข้าไปในบ้านเห็นเปอยู่คนเดียว

   "เปย์อยู่คนเดียวหรอ" เธอสะดุ้งเล็กน้อย คงตกใจอยู่ๆก็มีคนมาเรียก

   "ค่ะ พวกนั้นยังอยู่ที่มอ" เปย์ตอบแบบรนๆ คงยังตกใจอยู่

   "พี่เอาหมูปิ้งหม่าล่ามาให้" เธอยิ้มดีใจสุดๆ

   "ขอบคุณค่ะ"



จบตอนที่ 3





นิยายแนะนำ



   📚 ผมไม่ได้ชอบผู้ชายจริงๆนะ
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า


   📚 อิล ผจญภัยต่างโลก
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า


   📚 ภาระกิจรัก กับไวรัสล้างโลก
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า


   📚 สาวมหาลัยกับนายหมูปิ้ง
   ผู้เขียน: หมูปิ้งหม่าล่า